Υπάρχουν γκολ που θαυμάζεις για την τεχνική τους, υπάρχουν γκολ που πανηγυρίζεις για την κρισιμότητά τους, και υπάρχει και ένα γκολ που έκανε τους επιστήμονες να γράψουν ακαδημαϊκές μελέτες για να εξηγήσουν πώς στο καλό συνέβη. Ο λόγος φυσικά για το εξωπραγματικό φάουλ του Ρομπέρτο Κάρλος κόντρα στη Γαλλία το 1997.
Το «Τουρνουά της Γαλλίας» και το Στήσιμο
Ήταν 3 Ιουνίου 1997, στο πλαίσιο του "Tournoi de France", ενός φιλικού τουρνουά προετοιμασίας ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου της επόμενης χρονιάς. Η Βραζιλία αντιμετώπιζε τη Γαλλία στο Στάδιο Ζερλάν της Λυών. Στο 21ο λεπτό, η «Σελεσάο» κερδίζει φάουλ σε απόσταση περίπου 35 μέτρων από την εστία του Φαμπιάν Μπαρτέζ. Μια απόσταση που για τους περισσότερους παίκτες σημαίνει σέντρα. Αλλά ο Ρομπέρτο Κάρλος δεν ήταν ένας συνηθισμένος παίκτης.
Ο Βραζιλιάνος αριστερός μπακ πήρε την μπάλα, την έστησε προσεκτικά με τη βαλβίδα να κοιτάζει προς το μέρος του (όπως υποστήριζε ότι τον βόλευε), και πήρε μια τεράστια φόρα, κάνοντας βήματα προς τα πίσω μέχρι που βγήκε έξω από τον κεντρικό κύκλο του γηπέδου.
Η Τροχιά του Αδύνατου
Μετά τα χαρακτηριστικά μικρά, εκρηκτικά του βήματα, ο Κάρλος χτύπησε την μπάλα με το εξωτερικό μέρος του αριστερού του ποδιού (τα περιβόητα τρία δάχτυλα ή "trivela"). Η μπάλα έφυγε με τρομακτική ταχύτητα (υπολογίστηκε στα 137 χλμ/ώρα). Αρχικά, η τροχιά της φαινόταν τόσο άστοχη, που ένα ball boy (νεαρό παιδί που μάζευε τις μπάλες) αρκετά μέτρα δίπλα από το τέρμα, έσκυψε από ένστικτο νομίζοντας ότι η μπάλα θα τον χτυπήσει!
Και τότε, συνέβη το μαγικό. Η μπάλα πήρε ένα ασύλληπτο εσωτερικό φάλτσο. Έστριψε βίαια στον αέρα σαν μπούμερανγκ, προσπέρασε το τείχος από την εξωτερική του πλευρά, βρήκε στο κάθετο δοκάρι και κατέληξε στα δίχτυα. Ο Μπαρτέζ, ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες του κόσμου, έμεινε κυριολεκτικά άγαλμα, μην κάνοντας ούτε βήμα, αδυνατώντας να κατανοήσει την πορεία της μπάλας.
«Ποτέ δεν προσπάθησα να το ξανακάνω γιατί ήξερα ότι δεν θα τα καταφέρω. Εκείνη τη μέρα, ο άνεμος, ο Θεός, όλα συνωμότησαν για να μπει.»
— Ρομπέρτο Κάρλος
Η Επιστημονική Μελέτη
Το γκολ αυτό έγινε αντικείμενο μελέτης από Γάλλους φυσικούς, οι οποίοι δημοσίευσαν την έρευνά τους στο "New Journal of Physics". Εξήγησαν ότι το φαινόμενο οφείλεται στο «Φαινόμενο Μάγκνους» (Magnus Effect). Η σφοδρότητα του χτυπήματος και η μεγάλη απόσταση επέτρεψαν στην μπάλα να διατηρήσει την περιστροφή της καθώς η ταχύτητά της έπεφτε λόγω της τριβής με τον αέρα, προκαλώντας αυτή την απότομη, σπειροειδή αλλαγή πορείας στο τελευταίο κλάσμα του δευτερολέπτου.
3 Πράγματα που ίσως δεν ήξερες για το χτύπημα:
- Ο Μπερδεμένος Ζαγκάλο: Ο προπονητής της Βραζιλίας, Μάριο Ζαγκάλο, από τον πάγκο νόμιζε ότι η μπάλα είχε καταλήξει στις πινακίδες. Κατάλαβε ότι μπήκε γκολ μόνο όταν είδε τον Κάρλος να πανηγυρίζει έξαλλα!
- Το Μυστικό με τη Βαλβίδα: Ο Κάρλος έστηνε πάντα την μπάλα με τη βαλβίδα (το πιο σκληρό σημείο) στραμμένη προς τα πάνω και δεξιά, ώστε να τη χτυπήσει ακριβώς εκεί, προσδίδοντας μεγαλύτερη μάζα και δύναμη στην κρούση.
- Το Ball Boy: Το νεαρό παιδί που έσκυψε για να αποφύγει την μπάλα έχει καταγραφεί σε όλα τα ριπλέι και παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι του μύθου του γκολ, καθώς δείχνει πόσο έξω φαινόταν να πηγαίνει η μπάλα.
