1. Το Θαύμα της Κωνσταντινούπολης (2005)

Στις 25 Μαΐου 2005, το Στάδιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης φιλοξένησε ίσως τον πιο συγκλονιστικό τελικό στην ιστορία του UEFA Champions League. Αντιμέτωπες τέθηκαν δύο τεράστιες δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου: Η Μίλαν του Κάρλο Αντσελότι και η Λίβερπουλ του Ράφα Μπενίτεθ.

Το πρώτο ημίχρονο ήταν ένας εφιάλτης για τους Άγγλους. Πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο λεπτό, ο Πάολο Μαλντίνι άνοιξε το σκορ, γράφοντας ιστορία ως ο γηραιότερος σκόρερ σε τελικό της διοργάνωσης. Στη συνέχεια, ο Ερνάν Κρέσπο χτύπησε δύο φορές, στέλνοντας τις δύο ομάδες στα αποδυτήρια με το σκορ στο 3-0. Οι οπαδοί της Μίλαν πανηγύριζαν ήδη, ενώ αυτοί της Λίβερπουλ έμοιαζαν αποσβολωμένοι, τραγουδώντας το "You'll Never Walk Alone" μέσα στην απόγνωσή τους.

Και τότε, συνέβη το αδιανόητο. Μέσα σε έξι μαγικά λεπτά του δευτέρου ημιχρόνου (από το 54' έως το 60'), η Λίβερπουλ ισοφάρισε. Ο Στίβεν Τζέραρντ με μια επιβλητική κεφαλιά έδωσε το σύνθημα της αντεπίθεσης, ο Βλαντιμίρ Σμίτσερ με μακρινό σουτ έκανε το 3-2, και ο Τσάμπι Αλόνσο, παίρνοντας το ριμπάουντ από το δικό του χαμένο πέναλτι, ισοφάρισε σε 3-3.

Ο αγώνας οδηγήθηκε στην παράταση, όπου ο Γέρζι Ντούντεκ, ο τερματοφύλακας της Λίβερπουλ, έκανε μια διπλή, εξωπραγματική απόκρουση σε εξ επαφής σουτ του Αντρέι Σεβτσένκο. Στη διαδικασία των πέναλτι, τα "σπαγγέτι πόδια" του Ντούντεκ μπέρδεψαν τους Ιταλούς, και η Λίβερπουλ στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης, ολοκληρώνοντας το μεγαλύτερο comeback όλων των εποχών.

2. Το "Μαρακανάζο": Η Μεγαλύτερη Τραγωδία της Βραζιλίας (1950)

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 φιλοξενήθηκε στη Βραζιλία και ήταν η τέλεια ευκαιρία για τη "Σελεσάο" να κατακτήσει το πρώτο της τρόπαιο, μέσα στο νεόκτιστο, τεράστιο στάδιο Μαρακανά. Το σύστημα διεξαγωγής ήταν διαφορετικό τότε. Δεν υπήρχε κλασικός τελικός, αλλά ένας όμιλος 4 ομάδων. Ωστόσο, το τελευταίο ματς απέναντι στην Ουρουγουάη λειτουργούσε ως τελικός. Η Βραζιλία χρειαζόταν απλά μια ισοπαλία.

Πάνω από 199.854 θεατές (αριθμός ρεκόρ) κατέκλυσαν το γήπεδο. Στο 47ο λεπτό, ο Φριάσα έκανε το 1-0 για τη Βραζιλία. Το γήπεδο σειόταν. Όμως, η Ουρουγουάη δεν τα παράτησε. Ο Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο ισοφάρισε στο 66'. Η Βραζιλία ήταν ακόμα πρωταθλήτρια με αυτό το σκορ.

Στο 79ο λεπτό, ο Αλσίντες Γκίτζια βρήκε χώρο από τα δεξιά και σούταρε. Η μπάλα πέρασε κάτω από το σώμα του τερματοφύλακα Μπαρμπόσα και κατέληξε στα δίχτυα. 2-1 για την Ουρουγουάη. Η σιγή που έπεσε στο Μαρακανά περιγράφεται ως ο πιο εκκωφαντικός θόρυβος στην ιστορία. Η ήττα αυτή άλλαξε για πάντα τη νοοτροπία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου, οδηγώντας τους μάλιστα να αλλάξουν τα χρώματα της φανέλας τους στα σημερινά κίτρινα και μπλε.

3. Η Κατάκτηση του Euro 2004: Το Ελληνικό Πειρατικό

Πριν την έναρξη του τουρνουά, τα γραφεία στοιχημάτων έδιναν την Ελλάδα ως το απόλυτο αουτσάιντερ, με αποδόσεις 150-1. Κανείς δεν πίστευε ότι μια ομάδα χωρίς καμία προηγούμενη νίκη σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης θα μπορούσε να κάνει την υπέρβαση. Υπό την καθοδήγηση του Ότο Ρεχάγκελ, η Ελλάδα έχτισε μια ομάδα-φρούριο.

Στα νοκ-άουτ, η Ελλάδα έγραψε ιστορία αποκλείοντας την κάτοχο του τίτλου Γαλλία των Ζιντάν και Ανρί, και την τρομερή Τσεχία με το "ασημένιο γκολ" του Τραϊανού Δέλλα. Ο τελικός της 4ης Ιουλίου έφερε την Ελλάδα ξανά αντιμέτωπη με την διοργανώτρια Πορτογαλία.

Στο 57ο λεπτό, κόρνερ του Άγγελου Μπασινά, κεφαλιά του Χαριστέα και 1-0. Η άμυνα κράτησε μέχρι το τέλος και ο αρχηγός Θοδωρής Ζαγοράκης σήκωσε το τρόπαιο στον ουρανό της Λισαβόνας. Ήταν ένας θρίαμβος της ομαδικότητας απέναντι στο ατομικό ταλέντο.

4. Το Παραμύθι της Λέστερ: Όταν το 5000-1 Έγινε Πραγματικότητα (2016)

Αν το Euro 2004 ήταν το μεγαλύτερο θαύμα σε επίπεδο εθνικών ομάδων, η κατάκτηση της Premier League από τη Λέστερ το 2016 είναι αναμφίβολα το μεγαλύτερο θαύμα σε συλλογικό επίπεδο. Στην αρχή της σεζόν, οι στοιχηματικές έδιναν απόδοση 5000-1 για να πάρουν οι "Αλεπούδες" το πρωτάθλημα. Ήταν πιο πιθανό να βρεθεί το τέρας του Λοχ Νες, σύμφωνα με τους bookmakers.

Η ομάδα του Κλαούντιο Ρανιέρι, ο οποίος είχε θεωρηθεί "τελειωμένος" μετά το πέρασμά του από την Εθνική Ελλάδος, έπαιξε διαστημικό ποδόσφαιρο αντεπιθέσεων. Ο Ν'Γκολό Καντέ έκοβε τα πάντα στο κέντρο, ο Ριάντ Μαχρέζ μοίραζε μαγεία και ο Τζέιμι Βάρντι, ένας παίκτης που λίγα χρόνια πριν έπαιζε σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και δούλευε σε εργοστάσιο, σκόραρε ασταμάτητα, σπάζοντας το ρεκόρ του Φαν Νίστελροϊ με γκολ σε 11 συνεχόμενα ματς.

Κόντρα στα δισεκατομμύρια των Μάντσεστερ Σίτι, Γιουνάιτεντ και Τσέλσι, μια ομάδα χτισμένη με ψίχουλα απέδειξε ότι ο ρομαντισμός στο σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν έχει πεθάνει.

5. Το "Χέρι του Θεού" και το Γκολ του Αιώνα (1986)

Στις 22 Ιουνίου 1986, στο στάδιο Αζτέκα του Μεξικού, γράφτηκε ίσως η πιο μυθική σελίδα στην ιστορία του αθλήματος. Προημιτελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου: Αργεντινή εναντίον Αγγλίας. Ένα ματς με τεράστια πολιτική ένταση λόγω του πολέμου στα Φώκλαντ. Εκείνο το απόγευμα, ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα έδειξε τις δύο όψεις της ιδιοφυΐας του μέσα σε μόλις 4 λεπτά.

Στο 51ο λεπτό, σε μια διεκδίκηση της μπάλας στον αέρα με τον κατά πολύ ψηλότερο Άγγλο τερματοφύλακα Πίτερ Σίλτον, ο Ντιέγκο σήκωσε το αριστερό του χέρι και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Ο διαιτητής δεν το είδε, το γκολ μέτρησε, και ο ίδιος ο Μαραντόνα δήλωσε μετά το τέλος του αγώνα ότι μπήκε «λίγο με το κεφάλι του Μαραντόνα και λίγο με το Χέρι του Θεού».

Τέσσερα λεπτά αργότερα, στο 55', πήρε την μπάλα πίσω από το κέντρο του γηπέδου. Ξεκίνησε μια ξέφρενη κούρσα, περνώντας όποιον Άγγλο βρήκε μπροστά του (Μπίρντσλι, Ριντ, Μπούτσερ, Φένγουικ) συμπεριλαμβανομένου και του τερματοφύλακα Σίλτον, πλασάροντας για το 2-0. Το συγκεκριμένο γκολ ψηφίστηκε από τη FIFA ως το «Γκολ του Αιώνα». Μέσα σε 240 δευτερόλεπτα, ο Ντιέγκο έγινε και ο μεγαλύτερος "απατεώνας" και ο απόλυτος θεός του ποδοσφαίρου.

6. "AGUEROOOO!": Το Απόλυτο Θρίλερ του 93:20 (2012)

Η 13η Μαΐου 2012 έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη κάθε ποδοσφαιρόφιλου. Ήταν η τελευταία αγωνιστική της Premier League και οι δύο συμπολίτισσες, Μάντσεστερ Σίτι και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ισοβαθμούσαν στην κορυφή. Η Σίτι, ωστόσο, είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων και χρειαζόταν απλά μια νίκη εντός έδρας απέναντι στην ΚΠΡ (Queens Park Rangers), η οποία πάλευε για τη σωτηρία της.

Όλα έδειχναν πως η Σίτι θα κατακτούσε το πρώτο της πρωτάθλημα μετά από 44 χρόνια, όταν προηγήθηκε στο πρώτο ημίχρονο. Όμως, στο δεύτερο ημίχρονο το σκηνικό ανατράπηκε με τρόπο εφιαλτικό. Η ΚΠΡ, παρότι έμεινε με 10 παίκτες, κατάφερε να γυρίσει το ματς σε 1-2. Την ίδια ώρα, η Γιουνάιτεντ κέρδιζε τη Σάντερλαντ με 1-0. Το 90ο λεπτό βρήκε τους οπαδούς της Σίτι με δάκρυα στα μάτια. Το πρωτάθλημα φαινόταν να πετάει ξανά προς την κόκκινη πλευρά του Μάντσεστερ.

Και τότε άρχισαν οι καθυστερήσεις. Στο 92', ο Έντιν Τζέκο ισοφάρισε με κεφαλιά σε 2-2, αναπτερώνοντας τις ελπίδες. Το χρονόμετρο έδειχνε ακριβώς 93:20, όταν ο Μάριο Μπαλοτέλι, πεσμένος στο έδαφος, κατάφερε να σπρώξει την μπάλα στον Σέρχιο Αγουέρο μέσα στην περιοχή. Ο Αργεντινός απέφυγε τον αμυντικό με μια κοφτή τρίπλα και εξαπέλυσε έναν κεραυνό στην κλειστή γωνία.

Η μπάλα τίναξε τα δίχτυα και η φωνή του σχολιαστή Μάρτιν Τάιλερ, που ούρλιαξε "AGUEROOOOOOOOOO! I swear you'll never see anything like this ever again!", έγινε το απόλυτο soundtrack της σύγχρονης ποδοσφαιρικής ιστορίας. Το 3-2 ήταν γεγονός και το Έτιχαντ "γκρεμίστηκε" από τους πανηγυρισμούς.